Διαφορά απόκρισης ινσουλίνης

Αυτό το γράφημα απεικονίζει πώς μεταβάλλεται το επίπεδο ινσουλίνης στο αίμα (μετρούμενο σε uU/ml) σε συνάρτηση με τον χρόνο (σε λεπτά), μετά την κατανάλωση τριών διαφορετικών θρεπτικών συστατικών – υδατανθράκων (κόκκινο), πρωτεϊνών (μπλε) και λιπών (πράσινο).

Υδατάνθρακες (Κόκκινη γραμμή)

Αυτό το θρεπτικό συστατικό προκαλεί την πιο έντονη και ταχεία απόκριση ινσουλίνης.

Μέγιστη τιμή: Φτάνει στο μέγιστο περίπου στο 40ό λεπτό, πολύ πάνω από τα 100 uU/ml.

Εξέλιξη: Μετά την αρχική κορύφωση, αρχίζει να μειώνεται σχετικά γρήγορα και μέχρι το 180ό λεπτό πλησιάζει το επίπεδο της πρωτεΐνης.

Πρωτεΐνες (Μπλε διακεκομμένη γραμμή)

Οι πρωτεΐνες προκαλούν μια μέτρια απόκριση ινσουλίνης.

Μέγιστη τιμή: Κορυφώνεται επίσης γύρω στο 40ό λεπτό, αλλά σε πολύ χαμηλότερο επίπεδο (περίπου 70 uU/ml) από ό,τι οι υδατάνθρακες.

Χαρακτηριστικό: Είναι ενδιαφέρον ότι στο τέλος του γραφήματος (μετά τα 200 λεπτά), η πρωτεΐνη διατηρεί το υψηλότερο επίπεδο ινσουλίνης από τα τρία θρεπτικά συστατικά.

Λιπίδια / Λίπη (Πράσινη γραμμή)

Η κατανάλωση λιπών συνοδεύεται από τη μικρότερη αύξηση της ινσουλίνης.

Επίδραση: Το επίπεδο ινσουλίνης αυξάνεται μόνο ελαφρώς (έως περίπου 45 uU/ml το πολύ) και επανέρχεται γρήγορα κοντά στο βασικό επίπεδο.

Σύνοψη

Το γράφημα αποδεικνύει σαφώς ότι η έκκριση ινσουλίνης διεγείρεται κυρίως από τους υδατάνθρακες, ενώ τα λίπη έχουν τη μικρότερη επίδραση σε αυτή τη λειτουργία του παγκρέατος.