Η ζάχαρη, το αλκοόλ των παιδιών
Store AlluloseΑκρόαση σελίδας
Πηγή: Dr Robert Lustig on Pediatric Metabolic Health: “Sugar Is the Alcohol of the Child”
Δρ. Robert Lustig για τη μεταβολική υγεία των παιδιών:
Η ζάχαρη είναι το αλκοόλ των παιδιών
Πρόσφατα, μια επιστημονική εκδήλωση ασχολήθηκε με την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας.
Η παχυσαρκία θεωρείται παράγοντας κινδύνου για τον διαβήτη και τα καρδιαγγειακά νοσήματα.
Ωστόσο, «η παχυσαρκία δεν είναι το πρόβλημα, η παχυσαρκία είναι απλώς ο δείκτης του προβλήματος» – λέει ο Δρ. Robert Lustig, ενδοκρινολόγος και καθηγητής παιδιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, αναζητά απαντήσεις σε δύο ερωτήματα:
Ποιοι είναι οι πιο σημαντικοί περιβαλλοντικοί και διατροφικοί παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο παχυσαρκίας στα παιδιά;
Καταρχάς, πρέπει να κατανοήσουμε ότι η παχυσαρκία δεν είναι το πρόβλημα. Η παχυσαρκία είναι ο δείκτης του προβλήματος.
Η μεταβολική διαταραχή είναι το πρόβλημα, και σήμερα το 93% των Αμερικανών έχει μεταβολική διαταραχή, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών!
Σήμερα, στα παιδιά διαγιγνώσκονται ασθένειες των ενηλίκων, ασθένειες που εμφανίζονται με τη γήρανση, καθώς και ασθένειες που σχετίζονται με το αλκοόλ.
Παλαιότερα, ο διαβήτης τύπου 2 και η λιπώδης νόσος του ήπατος ήταν ασθένειες που προκαλούνταν από το αλκοόλ, ενώ τώρα εμφανίζονται ακόμα και σε παιδιά 5 ετών!
Επομένως, το ερώτημα δεν είναι τι προκαλεί την παχυσαρκία, αλλά τι προκαλεί τις μεταβολικές διαταραχές, των οποίων η παχυσαρκία είναι μια άλλη εκδήλωση.
Αν το κατανοήσουμε αυτό, τότε μπορούμε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα.
Προς το παρόν έχουμε 3 είδη αποθήκευσης λίπους
Υπάρχει το υποδόριο λίπος, αυτό είναι το λίπος που μετράμε στη ζυγαριά – το λίπος του τύπου «φαίνομαι χοντρός με αυτό το μαγιό;».
Αυτός ο λιπώδης ιστός είναι στην πραγματικότητα μεταβολικά ενεργός και καλοήθης. Θέλουμε να αποθηκεύουμε εκεί την περίσσεια ενέργειας, είναι ασφαλές εκεί.
Αλλά αυτό είναι που μετράμε στη ζυγαριά, οπότε όταν λέμε ότι κάποιος είναι παχύσαρκος, συμβαίνει επειδή ο δείκτης μάζας σώματός του ή το βάρος του είναι υψηλό.
Όμως, στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι το πρόβλημα, γιατί υπάρχουν πολλοί παχύσαρκοι άνθρωποι που είναι μεταβολικά υγιείς και πολλοί αδύνατοι άνθρωποι με μεταβολικές ασθένειες.
Επομένως, η κατανόηση αυτού είναι πολύ σημαντική.
Το 25% των παιδιών πάσχει από λιπώδη νόσο του ήπατος, όπως δεν έχει συμβεί ποτέ στο παρελθόν
Η δεύτερη αποθήκη λίπους είναι το σπλαχνικό λίπος. Αυτό οφείλεται κυρίως στο στρες.
Αυτό δεν 'οφείλεται' στη διατροφή· από μόνο του δεν 'οφείλεται' άμεσα στο περιβάλλον, εκτός εάν προκαλεί στρες.
Πώς το γνωρίζουμε αυτό;
Επειδή οι ασθενείς με κλινική κατάθλιψη που νοσηλεύονται στο νοσοκομείο τρώνε πολύ λίγο, γιατί είναι ανηδονικοί. (Η ανηδονία είναι η ανικανότητα να νιώσουμε χαρά. Είναι ένα κοινό σύμπτωμα της κατάθλιψης και άλλων ψυχικών διαταραχών.)
Δεν θέλουν να φάνε καθόλου. Χάνουν υποδόριο λίπος, αλλά στην περίπτωσή τους, αυξάνεται το σπλαχνικό λίπος.
Αυτό το λίπος οφείλεται στο στρες, όχι στο φαγητό, όχι στο περιβάλλον.
Και τέλος, υπάρχει η τρίτη αποθήκη λίπους: το λίπος του ήπατος.
Εδώ κάνει τη «βρώμικη δουλειά» η διατροφή. Εδώ βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα.
Λοιπόν, γιατί παχαίνει το συκώτι;
Και παρεμπιπτόντως, μπορούμε να μετρήσουμε το λίπος του ήπατος στη ζυγαριά;
Μα όχι! Ακόμη και ένα τέταρτο του κιλού λίπους στο ήπαρ προκαλεί σημαντική μεταβολική διαταραχή, και αυτό δεν μπορεί να ανιχνευθεί με τη ζυγαριά.
Λοιπόν, από τι αυξάνεται;
Από τη ζάχαρη και το αλκοόλ.
Αλλά τα παιδιά δεν πίνουν αλκοόλ, οπότε στην περίπτωσή τους, είναι η ζάχαρη!
Η ζάχαρη είναι το αλκοόλ των παιδιών
Η ζάχαρη είναι ο λόγος που τα σημερινά παιδιά πάσχουν από διαβήτη τύπου 2 και λιπώδη νόσο του ήπατος.
Πώς θα μπορούσαν οι επαγγελματίες υγείας να μεταβούν από τη μέτρηση του ΔΜΣ στη μέτρηση της καρδιομεταβολικής υγείας;
Το ερώτημα είναι, πώς μετράμε την καρδιομεταβολική υγεία;
- Η απλούστερη και φθηνότερη μέθοδος για αυτό είναι η μέτρηση της περιφέρειας μέσης.
Λοιπόν, το πρόβλημα με την περιφέρεια μέσης είναι τα πρότυπα, και τα διαφορετικά όργανα μέτρησης δίνουν διαφορετικές απαντήσεις, οπότε από αυτή την άποψη απέχει πολύ από το τέλειο, αλλά τουλάχιστον υποδεικνύει το πρόβλημα.
- Το επόμενο επίπεδο: εργαστηριακές εξετάσεις.
Ποια είναι λοιπόν η εργαστηριακή εξέταση που λέει τα περισσότερα για τη μεταβολική υγεία;
- Η απάντηση είναι τα επίπεδα ινσουλίνης νηστείας.
Ωστόσο, σύμφωνα με την Αμερικανική Διαβητολογική Εταιρεία, δεν χρειάζεται να μετράμε την ινσουλίνη νηστείας.
Κατά τη γνώμη μου όμως, είναι το πιο σημαντικό να το μετράμε!
Αλλά γιατί υπάρχει αυτή η αντίφαση;
Υπάρχουν 2 λόγοι για τους οποίους λένε να μην μετράμε την ινσουλίνη νηστείας, και δυστυχώς και οι δύο είναι υποκριτικοί.
- Ο πρώτος είναι ότι δεν υπάρχουν τυποποιημένες πλατφόρμες και εξετάσεις για τη μέτρηση των επιπέδων ινσουλίνης νηστείας· αυτό είναι αλήθεια. Αυτό θα μπορούσε ακόμα και να είναι μεγάλο πρόβλημα, συμφωνώ.
Ωστόσο, αν έχουμε υψηλά επίπεδα ινσουλίνης νηστείας, τότε αυτό δεν έχει σημασία. Σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα, για το οποίο δεν γνωρίζαμε, και πρέπει να γίνει κάτι γι' αυτό.
Ωστόσο, εφόσον τα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα μετρώνται κάθε φορά με την ίδια μέθοδο, τα αποτελέσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση των διαδικασιών.
- Ο δεύτερος λόγος που λένε να μην μετράμε αυτόν τον δείκτη είναι ότι, όπως ισχυρίζονται, η ινσουλίνη νηστείας δεν σχετίζεται με την παχυσαρκία.
Αυτό ισχύει όντως, η ινσουλίνη νηστείας συσχετίζεται με την καρδιομεταβολική υγεία, επειδή η παχυσαρκία είναι ο δείκτης, όχι η αιτία!
Αλλά δεν το καταλαβαίνουν αυτό... Πιστεύω ότι η ινσουλίνη νηστείας είναι ο μόνος, ο καλύτερος δείκτης της καρδιομεταβολικής υγείας. Σήμερα, δυστυχώς, δεν μετριέται, η μέτρηση δεν καλύπτεται καν από την ασφάλεια, και αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος.
Ένα άλλο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε είναι η μέτρηση της ALAT (ALT), της αλανινικής αμινοτρανσφεράσης
Αυτή είναι πλέον μέρος ενός τυπικού πάνελ χημικών εξετάσεων αίματος, οπότε δεν είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί.
Δίνει πολλές πληροφορίες για την υγεία του ήπατος και βοηθά στον προσδιορισμό του είδους της ηπατικής νόσου που υπάρχει.
Το πρόβλημα με την ALAT είναι το τρέχον εύρος αναφοράς.
Όταν ξεκίνησα την ιατρική σχολή το 1976, το ανώτατο όριο της ALAT ήταν 25, οπότε οποιαδήποτε τιμή πάνω από αυτό υποδείκνυε ηπατικά προβλήματα.
Σήμερα όμως, αυτή η τιμή έχει φτάσει στο 40!
Η ίδια εξέταση. Πώς γίνεται να ήταν 25 και σήμερα να είναι 40;
Ολόκληρη η καμπύλη μετατοπίστηκε προς τα δεξιά, γιατί σήμερα πολλοί άνθρωποι πάσχουν από λιπώδη νόσο του ήπατος – το 45% των ενηλίκων και το 25% των παιδιών πάσχουν από λιπώδη νόσο του ήπατος, κάτι που δεν υπήρχε πριν!
Αυτή ήταν μια ασθένεια που πριν από το 1980 δεν είχε καν προηγούμενο, και τα τελευταία 45 χρόνια έχει γίνει η μεγαλύτερη επιδημία στην ιστορία του πλανήτη, ο COVID δεν πλησιάζει καν!
Το πρόβλημα λοιπόν είναι τι χρησιμοποιούμε για τη μέτρηση της ALAT. Ποιο είναι το εύρος αναφοράς;
Αν πάρουμε σήμερα 10.000 «φυσιολογικούς» ανθρώπους και μετρήσουμε τα επίπεδα ALAT τους, θα πάρουμε μια καμπύλη διασποράς και θα πούμε:
– «Ω, το ανώτατο όριο είναι το 40.»
Αλλά αυτό δεν είναι σωστό!
Η σωστή τιμή είναι το 25, γιατί αυτή ήταν η τιμή αναφοράς πριν από την έναρξη των προβλημάτων!
Επομένως, αν χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον αριθμό, τότε η ALAT θα μπορούσε να είναι ένας εξαιρετικά ευεργετικός και χρήσιμος δείκτης για τις λιπώδεις νόσους του ήπατος.
Σύνοψη
Η ουσία της παιδικής μεταβολικής διαταραχής
Τα παιδιά σήμερα παρουσιάζουν τις ίδιες ασθένειες που είχαν παλαιότερα οι αλκοολικοί: λιπώδες ήπαρ, διαβήτη τύπου 2, αντίσταση στην ινσουλίνη.
Η κοινωνία συγχέει το αίτιο με το αποτέλεσμα· δεν προκαλεί η παχυσαρκία τις ασθένειες, αλλά η επιδείνωση των μεταβολικών διεργασιών προκαλεί παχυσαρκία!
Τελικό μήνυμα
Η σύγχρονη διατροφή – ειδικά η προστιθέμενη ζάχαρη! – προκαλεί μεταβολικές διαταραχές, όπως αυτές που παλαιότερα έβλεπαν μόνο σε αλκοολικούς.
Η ζάχαρη είναι λοιπόν το αλκοόλ των παιδιών, και το κλειδί για τη διατήρηση της μεταβολικής υγείας είναι η δραστική μείωση της κατανάλωσης ζάχαρης, και όχι αποκλειστικά η καταπολέμηση του περιττού βάρους.
