Σύγκριση της μεταγευματικής γλυκαιμικής και ινσουλιναιμικής απόκρισης στην αλλουλόζη

Σύγκριση της μεταγευματικής γλυκαιμικής και ινσουλιναιμικής απόκρισης της αλλουλόζης όταν καταναλώνεται μόνη της ή προστίθεται στη σακχαρόζη

Πηγή: ScienceDirect (Απόσπασμα)

Κύρια χαρακτηριστικά

• Η αλλουλόζη από μόνη της, όπως αναμενόταν, αύξησε ελάχιστα τα επίπεδα γλυκόζης και ινσουλίνης.
• Η αλλουλόζη, όταν προστέθηκε στη σακχαρόζη, μείωσε τη μεταγευματική γλυκόζη σε σύγκριση με τη σακχαρόζη μόνη της.
• Τα επίπεδα ινσουλίνης μειώθηκαν επίσης μετά την προσθήκη αλλουλόζης στη σακχαρόζη, σε σχέση με την κατανάλωση σκέτης σακχαρόζης.
• Η προσθήκη αλλουλόζης στη σακχαρόζη μείωσε επίσης την αιχμή της γλυκόζης και της ινσουλίνης.

Περίληψη

Η αλλουλόζη είναι ένα μονοσακχαρίτης που απαντάται στη φύση, έχει γλυκύτητα περίπου 70% αυτής της σακχαρόζης και, όταν καταναλώνεται κατά τη διάρκεια ενός γεύματος που περιέχει υδατάνθρακες, μπορεί να μειώσει τη μεταγευματική γλυκόζη.

Το εάν μια υψηλότερη αναλογία αλλουλόζης προς υδατάνθρακες αναστέλλει περαιτέρω τόσο τη γλυκαιμική όσο και την ινσουλινική απόκριση, παραμένει ασαφές.

Σε μια οξεία, διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη, εξετάστηκαν 14 άτομα χωρίς διαβήτη (ηλικία: 51 ± 15 έτη, ΔΜΣ: 27,2 ± 4,1 kg/m2) για 120 λεπτά, σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις, αφού κατανάλωσαν ροφήματα που περιείχαν 15 g αλλουλόζης, 15 g αλλουλόζης και 30 g σακχαρόζης, ή 30 g σακχαρόζης.

Μετά την κατανάλωση των ροφημάτων αλλουλόζης, αλλουλόζης + σακχαρόζης και σακχαρόζης, η τιμή iAUC της γλυκόζης (μέσος όρος ± SEM; 0,6 ± 0,2, 86,0 ± 9,5 και 118,1 ± 11,3 mmol × λεπτό/l), καθώς και η μέγιστη αιχμή (0,05 ± 0,02, 1,69 ± 0,13 και 3,15 ± 0,23 mmol/l) διέφεραν σημαντικά (p < 0,05).

Ομοίως, η τιμή iAUC της ινσουλίνης και η μέγιστη αιχμή διέφεραν επίσης σημαντικά μεταξύ όλων των ροφημάτων.

Αυτή η μελέτη έδειξε ότι η αλλουλόζη που προστέθηκε στη σακχαρόζη μείωσε τόσο τη μεταγευματική απόκριση γλυκόζης όσο και ινσουλίνης.

Επομένως, η διατροφική αντικατάσταση της σακχαρόζης με αλλουλόζη μπορεί να είναι ευεργετική, αλλά απαιτούνται μακροπρόθεσμες μελέτες για την επιβεβαίωση των μακροπρόθεσμων οφελών.

Γραφική περίληψη

Επίπεδα σακχάρου στο αίμα

Όταν προστέθηκαν 15 g αλλουλόζης σε 30 g σακχαρόζης, η αύξηση του σακχάρου στο αίμα (iAUC) ήταν 24% χαμηλότερη από ό,τι όταν τα υποκείμενα κατανάλωναν μόνο σακχαρόζη.

Επίπεδα ινσουλίνης

Στην περίπτωση κοινής κατανάλωσης αλλουλόζης και σακχαρόζης, η αύξηση των επιπέδων ινσουλίνης ήταν 33% χαμηλότερη από εκείνη του ροφήματος που περιείχε μόνο σακχαρόζη.

Αυτόνομη κατανάλωση

Τα 15 g αλλουλόζης, όταν καταναλώθηκαν μόνα τους, πρακτικά δεν προκάλεσαν απόκριση σακχάρου στο αίμα ή ινσουλίνης.

1. Εισαγωγή

Η αυξημένη κατανάλωση διατροφικών σακχάρων στον ανεπτυγμένο κόσμο εξακολουθεί να αποτελεί σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας, το οποίο ώθησε πολλούς υγειονομικούς οργανισμούς να προωθήσουν τη μείωση της πρόσληψης πρόσθετων ή ελεύθερων σακχάρων:

• Συμβουλευτική Επιτροπή Διατροφικών Οδηγιών, 2020
• GBSAC Διατροφής, 2015
• Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, 2015

Αν και έχουν αναπτυχθεί πολλές εναλλακτικές λύσεις ζάχαρης και γλυκαντικά χαμηλών θερμίδων, η συνεχής αύξηση των ποσοστών παχυσαρκίας και καρδιομεταβολικών παθήσεων έχει προκαλέσει ανανεωμένο ενδιαφέρον για εναλλακτικές λύσεις ζάχαρης που μπορεί να έχουν ευεργετικές επιδράσεις στην υγεία πέρα από τον ενεργειακό μεταβολισμό.

Η αλλουλόζη, γνωστή και ως ψικόζη, είναι ένας μονοσακχαρίτης, ο οποίος είναι το C-3 επιμερές της φρουκτόζης και απαντάται φυσικά σε μικρές ποσότητες σε αποξηραμένα φρούτα, καστανή ζάχαρη και σιρόπι σφενδάμου (Oshima, Kimura και Izumori, 2006).

Η γλυκύτητά της είναι περίπου το 70% της σακχαρόζης και θεωρείται χαμηλών θερμίδων (<0,2 kcal/g) (Hossain et al., 2015).

Προς το παρόν είναι εγκεκριμένη ως υποκατάστατο ζάχαρης στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (Food Drug and Administration, 2022).

Αν και η αλλουλόζη εμφανίζεται φυσικά μόνο σε μικρές ποσότητες, οι πρόσφατες εξελίξεις στην τεχνολογία έχουν διευκολύνει τη μαζική παραγωγή αλλουλόζης, γεγονός που ανανέωσε το ενδιαφέρον για τη μελέτη των μεταβολικών ιδιοτήτων της (Takeshita, Suga, Takada και Izumori, 2000).

Σε ελεγχόμενες μελέτες σε ανθρώπους, η κατανάλωση αλλουλόζης από μόνη της δεν φαίνεται να αυξάνει τα επίπεδα μεταγευματικής γλυκόζης ή ινσουλίνης (Iida et al., 2008).

Επιπλέον, 14 συγκρίσεις σε 6 μελέτες υποδηλώνουν ότι η προσθήκη 2,5–15 g αλλουλόζης σε υδατάνθρακες από 50–85 g γλυκόζης, μαλτοδεξτρίνης, σακχαρόζης ή μικτού γεύματος μειώνει κατά 8,9 ± 2,6% την περιοχή κάτω από την καμπύλη απόκρισης γλυκόζης (iAUC) σε άτομα χωρίς διαβήτη, καθώς και σε προδιαβητικούς και άτομα με διαβήτη τύπου 2.

Ωστόσο, σε αυτές τις μελέτες, η ποσότητα της αλλουλόζης κυμαινόταν μόνο από 0,03 έως 0,20 g/g ανά γραμμάριο υδατανθράκων, και δεν υπήρχε ανιχνεύσιμη σημαντική σχέση δόσης-απόκρισης.

Έτσι, δεν είναι σαφές εάν μπορεί να επιτευχθεί μεγαλύτερο αποτέλεσμα με μεγαλύτερη δόση αλλουλόζης.

Επομένως, ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η αξιολόγηση της μεταγευματικής απόκρισης γλυκόζης και ινσουλίνης που προκαλείται από 15 g εμπορικά διαθέσιμης αλλουλόζης, allSWEET®, σε άτομα χωρίς διαβήτη, όταν καταναλώθηκε μόνη της ή μαζί με 30 g σακχαρόζης, αποδίδοντας αναλογία αλλουλόζης/υδατανθράκων 0,5 g/g.

2. Υλικά και μέθοδοι

Δείτε την πηγή.

3. Αποτελέσματα

Αυτά τα δύο γραφήματα απεικονίζουν πώς η αλλουλόζη επηρεάζει την απόκριση σακχάρου και ινσουλίνης του οργανισμού σε σύγκριση με την κοινή επιτραπέζια ζάχαρη (σακχαρόζη).

Α) Αλλαγή στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα

• Σακχαρόζη (μπλε γραμμή)

Προκαλεί μια γρήγορη και σημαντική αύξηση, η οποία κορυφώνεται στα 30 λεπτά (~3,0 mmol/L), και στη συνέχεια πέφτει κάτω από το αρχικό επίπεδο μετά τα 90 λεπτά.

• Αλλουλόζη + Σακχαρόζη (πράσινη γραμμή)

Η προσθήκη αλλουλόζης μετριάζει σημαντικά την αύξηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.

Η μέγιστη τιμή βρίσκεται επίσης στα 30 λεπτά, αλλά είναι μόνο η μισή (~1,6 mmol/L) σε σύγκριση με τη σκέτη ζάχαρη.

• Αλλουλόζη (μωβ γραμμή)

Όταν καταναλώνεται μόνη της, δεν έχει πρακτικά καμία επίδραση στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, και μπορεί ακόμη και να δείξει μια ελαφρά μείωση.

Β) Αλλαγή στα επίπεδα ινσουλίνης

• Σακχαρόζη (μπλε γραμμή)

Προκαλεί ισχυρή απόκριση ινσουλίνης, η οποία επίσης κορυφώνεται στα 30 λεπτά (~260 pmol/L).

• Αλλουλόζη + Σακχαρόζη (πράσινη γραμμή)

Η παρουσία της αλλουλόζης μειώνει σχεδόν στο μισό την απόκριση ινσουλίνης του οργανισμού σε σύγκριση με τη ζάχαρη.

• Αλλουλόζη (μωβ γραμμή)

Δεν προκαλεί ουσιαστική απόκριση ινσουλίνης.

5. Συμπεράσματα

Δείξαμε ότι 15 g εμπορικά διαθέσιμης αλλουλόζης μείωσαν σημαντικά τη συνολική γλυκαιμική και ινσουλινική απόκριση όταν προστέθηκαν σε ρόφημα που περιείχε 30 g σακχαρόζης.

Όταν καταναλώθηκαν μόνα τους, τα 15 g αλλουλόζης δεν αύξησαν τα επίπεδα μεταγευματικής γλυκόζης ή ινσουλίνης, και όλα τα ροφήματα ήταν καλά ανεκτά.

Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι η αλλουλόζη μπορεί να παίξει δυνητικά ευεργετικό ρόλο ως υποκατάστατο ζάχαρης στον οξύ γλυκαιμικό έλεγχο, αλλά απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης επίδρασης της αλλουλόζης στον γλυκαιμικό έλεγχο σε διαφορετικούς πληθυσμούς.

Σύνοψη

• Η έρευνα δείχνει ότι η αλλουλόζη μπορεί να «φρενάρει» την επίδραση της παραδοσιακής ζάχαρης στον οργανισμό.
• Η αλλουλόζη που προστίθεται στη σακχαρόζη προκαλεί χαμηλότερη μεταγευματική απόκριση γλυκόζης και ινσουλίνης από ό,τι η σακχαρόζη μόνη της.
• Όχι μόνο δεν αυξάνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, αλλά αναστέλλει επίσης την απορρόφηση της ζάχαρης που καταναλώνεται μαζί της και την έκρηξη ινσουλίνης που αυτή προκαλεί.
  
• Η αλλουλόζη μπορεί να έχει ευεργετικό ρόλο ως υποκατάστατο ζάχαρης στον οξύ γλυκαιμικό έλεγχο.