Η αλουλόζη μπορεί να γλυκάνει τις μέρες και των διαβητικών
Allulose StoreΑκρόαση σελίδας
Πηγή: Magyar Mezőgazdaság.hu
Μετάφραση: Kovalcsik Emese (2019.)
Η αλλουλόζη είναι μια νέα ζάχαρη χαμηλών θερμίδων, της οποίας η γλυκύτητα ανέρχεται στο εβδομήντα τοις εκατό της κοινής ζάχαρης, ενώ η θερμιδική της αξία είναι μόλις το δέκα τοις εκατό περίπου.
Η αλλουλόζη είναι μια νέα ζάχαρη χαμηλών θερμίδων, η οποία έγινε γνωστή το 2015, ωστόσο ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκρινε τη διάθεσή της στην αγορά μόλις πρόσφατα.
Για την αλλουλόζη, πρέπει να γνωρίζετε ότι βρίσκεται σε μικρές ποσότητες σε φυσική μορφή σε διάφορα τρόφιμα. Είναι εβδομήντα τοις εκατό πιο γλυκιά από την κοινή ζάχαρη, αλλά η περιεκτικότητά της σε θερμίδες είναι μόνο το δέκα τοις εκατό περίπου. Το ερώτημα είναι, είναι άραγε υγιεινή;
Υποτίθεται ότι η αλλουλόζη μπορεί να καταναλωθεί άφοβα από άτομα που ακολουθούν διατροφή χαμηλών υδατανθράκων και από διαβητικούς, επειδή δεν επηρεάζει τις διακυμάνσεις του σακχάρου στο αίμα, είναι εκατό τοις εκατό φυσική και μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο ψήσιμο ακριβώς όπως η ζάχαρη.
Όμως, ίσως αυτό να είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό… Η Lisa Valente, διαιτολόγος και σύμβουλος διατροφής, έδωσε κάποιες διευκρινίσεις σχετικά με το θέμα.
Εξήγησε ότι η αλλουλόζη δεν είναι τεχνητή ζάχαρη. Έχει ταξινομηθεί ως «σπάνια ζάχαρη», επειδή απαντάται σε φυσική μορφή σε ορισμένα τρόφιμα, αν και μόνο σε μικρές ποσότητες.
Έτσι, για παράδειγμα, τα σύκα, οι σταφίδες, η μελάσα και το σιρόπι σφενδάμου περιέχουν επίσης αλλουλόζη, η οποία, όπως η γλυκόζη και η φρουκτόζη, είναι ένας απλός υδατάνθρακας, δηλαδή ένας μονοσακχαρίτης.
Τα τεχνητά γλυκαντικά παρασκευάζονται με διαφορετικό τρόπο από την αλλουλόζη. Για παράδειγμα, η σουκραλόζη, η οποία κυκλοφορεί με την ονομασία Splenda, παρασκευάζεται μέσω της χημικής τροποποίησης της σακχαρόζης.
Η σουκραλόζη δεν διασπάται από τον ανθρώπινο οργανισμό, δεν έχει θρεπτική αξία, επομένως δεν παρέχει ενέργεια, άρα δεν προσθέτει επιπλέον θερμίδες.
Λόγω της διαδικασίας επεξεργασίας, τα τεχνητά γλυκαντικά είναι πολύ πιο γλυκά από τη φυσική ζάχαρη.
Η ασπαρτάμη –με τη μορφή Equal ή NurtraSweet– και η σακχαρίνη –που πωλείται με την ονομασία Sweet n’ Low– είναι παρόμοια τρόφιμα χωρίς θερμίδες, πράγμα που σημαίνει ότι στην πραγματικότητα δεν αποτελούν καν αληθινά τρόφιμα, καθώς δεν έχουν καμία θρεπτική αξία.
Αντίθετα, η αλλουλόζη, η οποία ονομάζεται επίσης ψικόζη, είναι μια πραγματική ζάχαρη, είναι εύπεπτη και παρέχει θερμίδες – απλώς όχι πολλές.
Είναι ενδιαφέρον ότι το εμπορικό σήμα γλυκαντικού αλλουλόζης με την ονομασία Dolcia Prima παράγεται από την Tate & Lyle, το εργοστάσιο που ανέπτυξε επίσης τη Splenda.
Σύμφωνα με τον ιστότοπο της Tate & Lyle, η αλλουλόζη «προσφέρει την ασυμβίβαστη γεύση και την αίσθηση της ζάχαρης, χωρίς καθόλου θερμίδες ή γλυκαιμική επίδραση».
Η γλυκύτητα της αλλουλόζης ανέρχεται στο εβδομήντα τοις εκατό της «κανονικής» ζάχαρης, ωστόσο δεν έχει γλυκαιμική επίδραση, δηλαδή δεν αυξάνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε τόσο μεγάλο βαθμό όσο η παραδοσιακή ζάχαρη.
Αν και τα τεχνητά γλυκαντικά δεν έχουν θερμιδική αξία, δεν συνιστάται η υπερβολική χρήση τους, διότι μπορεί να έχουν αρνητικές επιπτώσεις σε εντερικά προβλήματα, χρόνιες παθήσεις ή ακόμη και στην αύξηση του σωματικού βάρους.
Επειδή τα τεχνητά γλυκαντικά είναι συνήθως εκατοντάδες φορές πιο γλυκά από τις φυσικές ζάχαρες, μπορούν να αλλάξουν δραματικά τους γευστικούς μας κάλυκες, έτσι ώστε όταν καταναλώνουμε πραγματική, φυσική ζάχαρη, να χρησιμοποιούμε πολύ περισσότερη για να τη νιώσουμε γλυκιά.
Ίσως η αλλουλόζη να μην προκαλεί τέτοια προβλήματα, επειδή σε σύγκριση με τα γλυκαντικά είναι λιγότερο γλυκιά και μια όντως εύπεπτη ζάχαρη, αλλά προς το παρόν αυτό δεν έχει ακόμη αποδειχθεί.
Επειδή η αλλουλόζη είναι ένα νέο γλυκαντικό στην αγορά, υπάρχουν ακόμη πολύ λίγες έρευνες σχετικά με αυτήν, ιδιαίτερα όσον αφορά την απώλεια βάρους και τη διαχείριση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα.
Μια μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2017 στο Journal of Agricultural and Food Chemistry αναφέρει για την αλλουλόζη τα εξής:
"κατά τη διάρκεια πειραμάτων σε αρουραίους, εκείνοι που έπιναν σιρόπι αλλουλόζης για δέκα εβδομάδες πήραν λιγότερο βάρος, είχαν χαμηλότερο ποσοστό σωματικού λίπους, ενώ τα επίπεδα σακχάρου και ινσουλίνης τους ήταν επίσης χαμηλότερα, σε σύγκριση με τους αρουραίους που έλαβαν την ίδια ποσότητα σιροπιού καλαμποκιού με υψηλή περιεκτικότητα σε φρουκτόζη."
Μια άλλη έρευνα με τη συμμετοχή 20 ανθρώπων έδειξε επίσης ότι η κατανάλωση αλλουλόζης μείωσε τα επίπεδα σακχάρου και ινσουλίνης των ασθενών, πράγμα που σημαίνει ότι αυτή θα μπορούσε να είναι μια κατάλληλη εναλλακτική λύση ζάχαρης και για τους διαβητικούς.
Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ χαρακτήρισε την αλλουλόζη ως «γενικώς αναγνωρισμένη ως ασφαλή» και πρόσφατα αποφάσισε ότι η αλλουλόζη θα εξαιρεθεί από τις ετικέτες διατροφικών στοιχείων που αναγράφουν τη συνολική και την προστιθέμενη ποσότητα ζάχαρης.
