Η συνδυαστική επίδραση της σωματικής άσκησης και της πρόσληψης αλλουλόζης στην αντοχή των ποντικιών

 

Πηγή: National Library of Medicine National Center for Biotechnology Information

(Επίσημος ιστότοπος της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών)

 

Συγγραφείς

1. Φαρμακευτική Σχολή, Πανεπιστήμιο Meijo, Nagoya, Aichi, Ιαπωνία:

• Takamasa Tsuzuki
• Ryo Suzuki
• Risa Kadžun
• Yukiyasu Toyoda
• Takayuki Negishi
• Kazunori Yukawa

2. Έρευνα και Ανάπτυξη, Matsutani Chemical Industry Co., Ltd., Itami, Hyogo, Ιαπωνία:

• Takako Yamada
• Tetsuo Iida

3. Τμήμα Αθλητιατρικής, Μεταπτυχιακή Σχολή Ιατρικής, Πανεπιστήμιο Nagoya, Nagoya, Aichi, Ιαπωνία:

•  Bingyang Liu
• Teruhiko Koike

4. Ερευνητικό Κέντρο Υγείας, Φυσικής Κατάστασης και Αθλητισμού, Πανεπιστήμιο Nagoya, Nagoya, Aichi, Ιαπωνία:

• Teruhiko Koike

 

Περίληψη

Αυτή η μελέτη εξέτασε τη συνδυαστική επίδραση της άσκησης και της πρόσληψης αλλουλόζης στην αντοχή των ποντικιών.

Αρσενικά ποντίκια C57BL/6J τράφηκαν είτε με δίαιτα ελέγχου (Con) είτε με δίαιτα 3% αλλουλόζης (Allu), και στη συνέχεια χωρίστηκαν περαιτέρω σε ομάδες καθιστικής ζωής (Sed) ή άσκησης (Ex) (Con-Sed, Con-Ex, Allu-Sed, Allu-Ex; n = 6-7/ομάδα).

Τα ποντίκια της ομάδας Ex εκπαιδεύτηκαν σε μηχανοκίνητο διάδρομο 5 ημέρες την εβδομάδα για 4 εβδομάδες (15-18 m/min, 60 λεπτά).

Μετά την περίοδο άσκησης, όλα τα ποντίκια υποβλήθηκαν σε δοκιμασία τρεξίματος μέχρι εξαντλήσεως για την αξιολόγηση της αντοχής τους.

48 ώρες μετά τη δοκιμασία τρεξίματος, τα ποντίκια των ομάδων Ex έτρεξαν ξανά με ταχύτητα 18 m/min για 60 λεπτά. Αμέσως μετά από αυτή τη σειρά ασκήσεων, ελήφθησαν δείγματα από τον γαστροκνήμιο μυ και το ήπαρ.

Ο χρόνος τρεξίματος μέχρι την εξάντληση ήταν γενικά μεγαλύτερος στην ομάδα Allu-Ex σε σύγκριση με την ομάδα Con-Ex (p = 0,08).

Η περιεκτικότητα σε μυϊκό γλυκογόνο ήταν σημαντικά χαμηλότερη στην ομάδα Con-Ex από ό,τι στην ομάδα Con-Sed, και σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα Allu-Ex από ό,τι στην ομάδα Con-Ex (p < 0,05).

Επιπλέον, η σωματική άσκηση αύξησε τα επίπεδα φωσφορυλίωσης της ενεργοποιούμενης από AMP πρωτεϊνικής κινάσης (AMPK) στον μυ και στο ήπαρ.

Τα επίπεδα φωσφορυλίωσης της καρβοξυλάσης του ακετυλο-συνενζύμου Α (ACC), περιοχή κατάντη της AMPK, στον μυ και στο ήπαρ ήταν σημαντικά υψηλότερα στην ομάδα Allu-Ex από ό,τι στην ομάδα Con-Sed (p < 0,05), γεγονός που υποδηλώνει ότι ο συνδυασμός σωματικής άσκησης και D-αλλουλόζης μπορεί να ενεργοποίησε το μονοπάτι σηματοδότησης AMPK-ACC, το οποίο σχετίζεται με την οξείδωση των λιπαρών οξέων στον μυ και στο ήπαρ.

 

Συμπεράσματα

Τα δεδομένα μας υποδηλώνουν ότι ο συνδυασμός σωματικής άσκησης και πρόσληψης αλλουλόζης αποτελεί μια αποτελεσματική στρατηγική για την ενίσχυση της αντοχής στα ποντίκια.

Αυτό μπορεί να σχετίζεται με την εξοικονόμηση γλυκογόνου και την ενίσχυση της ενεργοποίησης της σηματοδότησης AMPK-ACC στον σκελετικό μυ.

 

Εικόνα 1: Αλλαγές στο σωματικό βάρος και την πρόσληψη τροφής κατά τη διάρκεια της περιόδου του πειράματος

Σωματικό βάρος (α) και πρόσληψη τροφής (β).

Οι τιμές εμφανίζονται ως μέσος όρος ± τυπικό σφάλμα. * p 0,05 έναντι Con-Sed, † p 0,05 έναντι Con-Ex